Felix Thijssen – Eindspel

In de Leeuwarder Courant van 28 november 1981 schreef Ab Visser over het boek:
“Heel knap in zijn soort is de nieuwe thriller van de zeer vruchtbare, in Ierland wonende auteur Felix Thijssen. (…) `Eindspel´ is behalve een psychologische thriller ook een rampenverhaal, met een schokkend apocalyptisch einde, in de trant van de in de mode zijnde rampenfilms. Het komt misschien doordat Thijssen, de `schrijvende boer´, al zo lang in het buitenland woont (voor Ierland woonde hij in Frankrijk) dat zijn thriller een internationale allure heeft, die niet onderdoet voor de vertaalde buitenlandse thrillers in het genre die er op de markt komen.
De roman bestaat eigenlijk uit twee elkaar overlappende verhalen. Er is een groep utopistische terroristen die de wereldbevolking wil decimeren en niet voor massamoord terugdeinst en een serie escalerende natuurrampen. Regeringen en geheime diensten aller landen weten zich geen raad meer. De apocalyps krijgt gestalte in de figuur van Locker, een hoge Haagse ambtenaar en zijn grote liefde op de valreep. Op uiterst suggestieve wijze schildert Thijssen de rampentoestand en de radeloosheid van het mensdom.
Bij het gruwelijk perspectief dat het boek biedt, zakt een somber boek als Orwell´s `1984´ in het niet. Toch eindigt het boek niet helemaal in mineur. Ik zal niet verklappen hoe, maar daardoor legt men dit boek ten slotte toch met een bevrijdende glimlach terzijde.”

7.00 incl. btw

Op voorraad

About The Author


Notice: get_woocommerce_term_meta is verouderd sinds versie 3.6. Gebruik in plaats daarvan get_term_meta. in /home/yiqolxhu/domains/sciencefictionboek.nl/public_html/wp-includes/functions.php on line 4435
Felix Thijssen

Felix Thijssen

Zijn middelbareschoolopleiding werd herhaaldelijk onderbroken door baantjes in filmstudio’s, op boerderijen en als reisleider. In 1950 schreef hij als zeventienjarige een detective-verhaal met de titel 'De man met de bolhoed'.

Een jaar later verhuisde hij met zijn vader naar Frankrijk. Tussen 1952 en 1954 gaf hij hier Engelse les in een Jezuïetenklooster. In 1955 keerde hij terug naar Nederland waar hij gedurende zo'n 15 jaar in de journalistiek werkzaam was, onder andere bij Het Binnenhof, De Nieuwe Pers en Het Centrum.

In 1970 kocht Thijssen een oude boerderij in het dorpje Acquoy, bij het fort Asperen. Hier besloot hij zich volledig aan het schrijven te wijden. Hij had toen al twee romans en enkele kinderboeken en hoorspelen geschreven. Tussen 1971 en 1979 schreef hij zo'n 15 sciencefictionboeken, waaronder de achtdelige serie over Ruimteverkenner Mark Stevens en vier boeken over Arne Nay Sterzon. Felix Thijssen was de eerste Nederlandse schrijver die hier succes had met dit genre.

Ook vertaalde hij romans van de bekende sciencefiction-schrijver John Wyndham. In deze tijd schreef hij ook onder het pseudoniem Ruard Lanser over de avonturen van Rob Staalman, de westerns met Vince Robbers en thrillers met Sander Wolf. In 1974 schreef hij het scenario voor de speelfilm 'Help, de dokter verzuipt', naar het boek van Toon Kortooms.

In 1980 verhuisde Thijssen naar Ierland, waar hij de thriller 'Eindspel' schreef. In datzelfde jaar schreef hij ook de Charlie Mann-thrillers 'Wildschut' (verfilmd in 1985) en 'Jachtschade'. In 1981 keerde hij terug naar Nederland en woonde achtereenvolgend in BeusichemMaurik en Rumpt aan de Linge. In dit jaar schreef hij het non-fictie boek 'Gids om te overleven'. Dit boek werd in 1984, nadat de film 'The Day After' uitkwam, opnieuw uitgebracht onder de naam 'The Day After: Hoe overleef ik een kernoorlog'.

Vanaf 1983 schreef hij ook televisieseries, waaronder 'Nederlanders Overzee', 'Iris', 'Bureau Kruislaan', 'Coverstory' en 'Unit 13'. In 1984 schreef hij het scenario voor de Baantjer-film 'Moord in extase'. Vanaf 1998 schreef hij de zogenaamde Max Winter-mysteries. Voor het eerste deel 'Cleopatra' ontving hij in 1999 de Gouden Strop. Andere boeken van de laatste jaren zijn 'Onder de Spekboom' (1997) en 'Het Diepe Water' (2006), dat ook weer genomineerd is voor de Gouden Strop. Deze laatste roman won in 2006 ook de 'Diamanten Kogel', de Vlaamse prijs voor de beste Nederlandstalige spannende roman.

Felix Thijssen woont nu al jaren met zijn vrouw Mylene in de Franse Cevennen in een oude tempeliersvesting.

Het gaat slecht met de wereld: door een bijzondere stand van de planeten wordt de wereld  geteisterd door aardbevingen, springvloeden en orkanen. Bovendien is er de continue dreiging van een nucleaire oorlog. De combinatie van een nucleaire oorlog en het heersende natuurgeweld zou het einde van de wereld betekenen.
De Nederlandse veiligheidsdienst SST, die naast die BVD opereert, krijgt drie tapes in handen, waarop een gesprek staat dat door een aantal mensen in een hotel wordt gevoerd. Het gesprek gaat over een plan om de gevaarlijke toestand in de wereld te beëindigen. De sprekers willen de mensheid ontdoen van de domme, niet denkende massa. Het lijkt borrelpraat, maar het hoofd van de SST, Locker, legt een verband met het raadsel van een Belgisch dorpje, waar onlangs in een nacht de Vlaamse helft van de bevolking overleed. De oorzaak is nooit  achterhaald, maar Locker legt het verband met een televisieprogramma waar de overleden Vlamingen naar hebben gekeken en de overlevende Walen niet naar hebben gekeken. Het kijken naar het televisieprogramma heeft een soort kortsluiting in de hersenen veroorzaakt.
Al snel vindt de SST uit dat de personen die op de tapes te horen zijn tot de familie Vickers behoren. De Vickers hebben allemaal bijnamen: Tiran, Heks, Tranendal, Lafaard. Lafaard is de belangrijkste. Hij heeft een leidinggevende positie bij de NATO.

Beoordelingen

Er zijn nog geen beoordelingen.

Wees de eerste om “Felix Thijssen – Eindspel” te beoordelen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.